di Piero Maroni
- X V I -

-
Se Auschwitz l'era spavantòus,
Birkenau ut s'centa 't e' mèz.
Pruvé a pansaè 'd l'ès sa che treno,
int un vagòun pin 'd burdel e pora
zenta,u j è e' tu ba, la tu ma, i non,
it fa s'cend sa di rugiaz sech e
catoiv.Tot in foila davaènti me' dutòur
che stoi da suldaè, s'un ghegn s'la
bòca,una maèna 't la bazcòza
e clèlta ceusa a pogn,
e fa un cen se' doid punté,
l'inveia d'un caènt quei bun a lavuraè,
che in braènch i ciapa una straèda,
da clèlt: vecc, malé e burdel.
Al ma an vo lasé i su znin
a pienz da par lou int che pustaz,
ai li to sò 't la brazaèda
e insen i ciapa un'aènta straèda,
quèla ch'la fines dreta int al cambri a gas,
duvò che la morta la j è lè ch'la j aspèta.
Ma e fiul i murrà brazé insen.
-
Se Auschwitz era orribile,
Birkenau è un incubo che ti annienta.
Provate a pensare d'essere su quel treno,
in un vagone stipato di bambini e povera
gente,c'è tuo padre, tua madre, i nonni,
ti fanno scendere con comandi secchi e
rabbiosi.Poi, tutti in fila dinnanzi al dottore
che in divisa militare, con un ghigno sulla
bocca,una mano in tasca
e l'altra chiusa a pugno,
fa un cenno con l'indice puntato,
avvia da una parte quelli abili al lavoro,
che in gruppo si avviano lungo una strada.
dall'altra: vecchi, ammalati e bambini.
Le madri non vogliono lasciare i loro piccoli
a piangere da soli in quel luogo inospitale,
li prendono tra le loro braccia
e insieme prendono la strada opposta,
quella che termina nelle camere a gas,
dove la morte è là che li attende.
Madri e figli morranno abbracciati insieme.
























Ultimi Commenti